Choroba przewlekła to doświadczenie, które zmienia życie, nie tylko pod względem fizycznym, ale także emocjonalnym, społecznym i psychologicznym. W obliczu długotrwałej choroby, pacjenci często borykają się z wieloma trudnościami, takimi jak lęk, depresja, poczucie bezradności, a także zmieniające się relacje z bliskimi i poczucie utraty kontroli nad własnym życiem.
Jednym z najistotniejszych aspektów psychoterapii jest pomoc w zaakceptowaniu nowej rzeczywistości. Choroba może wywołać szereg silnych emocji, od szoku i zaprzeczenia po lęk o przyszłość i frustrację z powodu ograniczeń. Psychoterapia pomaga w oswojeniu nowej rzeczywistości, akceptacji sytuacji i odnalezieniu siły do dalszego życia. Akceptacja nie oznacza poddania się chorobie, ale przyjęcie jej jako elementu życia, co pozwala skupić się na zasobach.
Ważnym elementem psychoterapii jest praca nad relacjami z bliskimi, które często przeżywają kryzys w obliczu choroby. Psychoterapia w chorobie przewlekłej to proces kompleksowy, który pozwala na znalezienie sensu, akceptacji oraz wewnętrznej równowagi w obliczu trudności zdrowotnych. Poprzez zastosowanie elementów psychoterapii egzystencjalnej, pacjenci uczą się odkrywać głębszy sens życia, radzić sobie z ograniczeniami i odnajdywać spokój, co sprawia, że choroba przestaje być jedynie źródłem cierpienia.